tinkerbel.web-log.nl

Nog 1 dag werken. Morgen vertrekken we voor 4 hele weken richting Maleisie. En dan zul je altijd zien, dat je op zo’n laatste dag nog zooooohhooooveeeel moet doen! Ik hoop niet dat ik vergeet aan het einde van deze werkdag naar huis te gaan

Muurvast zat ie een half uur geleden. Ik moest er zelfs uit stappen, om een van mijn pumps met aardig wat spierkracht tussen de tegels vandaan te trekken…Best genant zo op de vroege ochtend.

Gisterenavond legde ik mijn pinpas op het kastje onder de wasbak in mijn badkamer (Waarom? Geen idee). Dit kastje staat naast de wc. Dus toen ik daar gisterenavond op zat en mijn pinpas zag liggen zei ik tegen mezelf: Niet vergeten.

Vanochtend, tijdens het plassen, zei ik nog een keer hardop hetzelfde. Inmiddels zit ik op kantoor en ligt die pinpas nog steeds op dezelfde plek….zucht.

Je begint toch een stuk fijner aan je werkdag als je weet dat je nog maar 7 dagen hoeft te werken voordat je vakantie van een maand lang begint!

Vanochtend ging ik naar de dokter. Ik had 3 vragen die, zo had ik op weg er naar toe al vastgesteld, moesten leiden tot 3 verschillende medicijnen. Vrij simpel allemaal. Ik werd uit de wachtkamer gehaald. Deed mijn verhaal in 1,5 minuut. En vervolgens zocht de co-assistent een half uur lang op notabene Google naar de juiste medicijnen?!! Tja, wat zal ik daar nou eens over zeggen…

Na er zovelen gepast te hebben ben ik sinds gisteren dan toch eindelijk de trotse bezitster van een geweldig paar zwarte pumps (thanx mam ). Ze zijn eigenlijk veel te netjes voor een maandag… maar ja, ik kon het natuurlijk niet laten!

Nu hangen ze zoals het een echte zakenvrouw betaamt (kuchkuch), onder mijn bureau, lekker nonchalant te bungelen aan mn voeten…En ondanks dat ik met al mijn elegantie, net op de gang al bijna ben gestruikeld zitten ze heerlijk, echt!

Het weekend is er om bij te komen van een drukke werkweek. Maar na 2 hele gezellige feestjes kan ik nou niet echt zeggen dat ik uitgerust ben. Mijn ogen willen niet open (ok, is wat overdreven, een klein beetje dan), de helft van mijn hersens slaapt nog. En het woord ‘werken’ galmt als een hol begrip door mijn hoofd. Ik wens mezelf sterkte, heel veel koffie en niet al te moeilijke vragen vandaag

Het knopje van mijn koffiezetapparaat is beslist een blogje waard. Want het knopje van mijn koffiezetapparaat maakt deel uit van mijn ochtendritueel. En niet alleen doordat ik er elke ochtend routinematig op druk. Nee, het knopje van mijn koffiezetapparaat is het enige waardoor ik ‘s ochtendsvroeg regelmatig terug naar huis rijd. Het enige waarvan ik gewoon vergeet of ik het nou wel of niet vergeten ben uit te zetten.

Zo ook vandaag weer…

Ja weer eens een andere look! Best aardig toch, voor de 10 minuten waarbinnen ik dit in elkaar heb geflanst….Ben alleen nog niet echt tevreden dus dr wordt van de week vast nog wel even verder geflanst!